اَلصُّبوح

حمید مصدق در 9 بهمن سال 1318 در شهرضا به دنیا آمد. دارای لیسانس حقوق و فوق لیسانس اقتصاد است و در انگلستان در زمینه روش تحقیق تحصیل نموده و تا سال های پایانی عمر به تدریس و وکالت مشغول بوده است .

منظومه بلند و زیبای " آبی ، خاکستری ، سیاه " ایشان در سال 1344 برای اولین بار منتشر و از اشعار بسیار محبوب و مشهور شد. قسمت های مختلف این شعر در زمینه های مختلف معروف و ورد زبان مردم شد از جمله قسمتی که شعار دانشجویان در تظاهرات سیاسی شد : من اگر برخیزم / تو اگر برخیزی / همه بر می خیزند.

به یاد ایام انقلاب که در سی امین سالگرد پیروزیش قرار داریم و به یاد برادران و خواهران مظلوممان در غزه این شعر رو آوردم. کاملشو که با محتوایی عاشقانه-سیاسی است میتونین از اینجـــــــا بخونین.

... با من اكنون چه نشستنها، خاموشيها،

با تو اكنون چه فراموشيهاست .

چه كسي مي خواهد

من و تو ما نشويم

خانه اش ويران باد !

من اگر ما نشوم، تنهايم

تو اگر ما نشوي،

- خويشتني

از كجا كه من و تو

شور يكپارچگي را در شرق

باز بر پا نكنيم

از كجا كه من و تو

مشت رسوايان را وا نكنيم .

من اگر برخيزم

تو اگر برخيزي

همه بر مي خيزند

من اگر بنشينم

تو اگر بنشيني

چه كسي برخيزد ؟

چه كسي با دشمن بستيزد ؟

چه كسي

پنجه در پنجه هر دشمن دون

- آويزد

دشتها نام تو را مي گويند .

كوهها شعر مرا مي خوانند .

كوه بايد شد و ماند،

رود بايد شد و رفت،

دشت بايد شد و خواند .

در من اين جلوه اندوه ز چيست ؟

در تو اين قصه پرهيز - كه چه ؟

در من اين شعله عصيان نياز،

در تو دمسردي پاييز - كه چه ؟

حرف را بايد زد !

درد را بايد گفت !

سخن از مهر من و جور تو نيست .

سخن از

متلاشي شدن دوستي است ،

و عبث بودن پندار سرور آور مهر

...

سينه ام آينه اي ست،

با غباري از غم .

تو به لبخندي از اين آينه بزداي غبار .

...

من چه مي گويم،آه ...

با تو اكنون چه فراموشيها؛

با من اكنون چه نشستنها، خاموشيهاست .

تو مپندار كه خاموشي من،

هست برهان فراموشي من .

من اگر برخيزم

تو اگر برخيزي

همه برمي خيزند

با گونه‏هایم خنجرت الفت ندارد

سیلی بزن دستان تو غیرت ندارد

گفتند آن سر، روی نیزه مال باباست

مادر بگو این حرف‏ها صحت ندارد

مادر بگو این‏قدر بر بابا نتازند

چشمان سیلی خورده‏ام طاقت ندارد

از خون و خاکستر جدا کن کفترت را

آخر به این گهواره‏ها عادت ندارد

بلعید آتش خیمه‏ها را آه، مادر!

پاهای من دیگر چرا قدرت ندارد

کلید واژه ها:بابا-پدر-اسارت-غریبی-خرابه شام-

ممکن است آب ماست شود

ممکن است چاشتگاه ٬ آفتاب از غرب طلوع کند

ممکن است ابلیس از معصیت خویش توبه کند

و خداوند مهربان ٬ گناهانش را ببخشد

ولی هرگز ٬ پادشاهان سرزمین های عرب

بخشیده نخواهند شد.

احمد مطر-شاعر عراقی/ترجمه : محمد خنیفرزاده / به نقل از هفته نامه صبح صادق

کلید واژه:اعراب سازشکار- شعر غم- مصر و عربستان خائن- اعراب جنایتکار- شعر عرب- شعر حماسی- شعر فلسطین- شعر غزه- زیباترین شعرحماسی-زیباترین شعرعرب- عرب آزاده-

بحر طویل نوعی شعر یا نثر موزون در ادبیات فارسی است. قالب بحر طویل بیشتر برای بیان سخنان طنز یا هزل کاربرد دارد. اما برخی شعرهای جدی تر مانند مرثیه ها و مُناظره ها نیز با قالب بحرطویل نوشته شده اند. بحر طویل قالبی شعری است که در آن برخلاف ساير قالب های شعر سنتی فارسی، مصراع های مساوی و بیت وجود ندارد. در عوض، بحر طويل از يک يا چند قسمت با نام بند تشکيل می شود. سرودن بحر طویل از دوره صفویه به بعد مرسوم شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر بروید به اینجـــــــــــــــا

عصر یک جمعهء دلگیر، دلم گفت بگویم بنویسم که چرا عشق به انسان نرسیده است؟ چرا آب به گلدان نرسیده است؟چرا لحظهء باران نرسیده است؟ وهر کس که در این خشکی دوران به لبش جان نرسیده است، به ایمان نرسیده است و غم عشق به پایان نرسیده است. بگو حافظ دلخسته زشیراز بیاید بنویسد که هنوزم که هنوز است چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیده است ؟چرا کلبه احزان به گلستان نرسیده است؟دل عشق ترک خورد، گل زخم نمک خورد، زمین مرد، زمان بر سر دوشش غم و اندوه به انبوه فقط برد،فقط برد، زمین مرد، زمین مرد ،خداوند گواه است، دلم چشم به راه است، و در حسرت یک پلک نگاه است، ولی حیف نصیبم فقط آه است و همین آه خدایا برسد کاش به جایی، برسد کاش صدایم به صدایی...

عصر این جمعه دلگیر وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس، تو کجایی گل نرگس؟ به خدا آه نفس های غریب تو که آغشته به حزنی است زجنس غم و ماتم، زده آتش به دل عالم و آدم مگر این روز و شب رنگ شفق یافته در سوگ کدامین غم عظمی به تنت رخت عزا کرده ای؟ ای عشق مجسم! که به جای نم شبنم بچکد خون جگر دم به دم از عمق نگاهت. نکند باز شده ماه محرم که چنین می زند آتش به دل فاطمه آهت به فدای نخ آن شال سیاهت به فدای رخت ای ماه! بیا صاحب این بیرق و این پرچم و این مجلس و این روضه و  این بزم توئی ،آجرک الله!عزیز دو جهان یوسف در چاه ،دلم سوخته از آه نفس های غریبت دل من بال کبوتر شده خاکستر پرپرشده، همراه نسیم سحری روی پر فطرس معراج نفس گشته هوایی و سپس رفته به اقلیم رهایی، به همان  صحن و سرایی که شما زائر آنی و خلاصه شود آیا که مرا نیز به همراه خودت زیر رکابت  ببری تا بشوم کرب و بلایی، به خدا در هوس دیدن شش گوشه دلم تاب ندارد ،نگهم خواب ندارد، قلمم گوشه دفتر غزل ناب ندارد، شب من روزن مهتاب ندارد، همه گویند به انگشت اشاره مگر این عاشق بیچارهء دلدادهء دلسوخته ارباب ندارد...تو کجایی؟ تو کجایی شده ام باز هوایی،شده ام باز هوایی...

گریه کن ، گریه وخون گریه کن آری که هر آن مرثیه را خلق شنیده است شما دیده ای آن را و اگر طاقتتان هست کنون من نفسی روضه ز مقتل بنویسم، و خودت نیز مدد کن که قلم در کف من همچو عصا در ید موسی بشود چون تپش موج مصیبات بلند است، به گستردگی ساحل نیل است، و این بحر طویل است وببخشید که این مخمل خون بر تن تبدار حروف است که این روضهء مکشوف لهوف است، عطش بر لب عطشان لغات است و صدای تپش سطر به سطرش همگی موج مزن آب فرات است، و ارباب همه سینه زنان کشتی آرام نجات است ، ولی حیف که ارباب «قتیل العبرات» است، ولی حیف که ارباب«اسیر الکربات» است، ولی حیف هنوزم که هنوز است حسین ابن علی تشنهء یار است و زنی محو تماشاست زبالای بلندی، الف قامت او دال و همه هستی او در کف گودال و سپس آه که «الشّمرُ ...»خدایا چه بگویم «که شکستند سبو را وبریدند ...» دلت تاب ندارد به خدا با خبرم می گذرم از تپش روضه که خود غرق عزایی، تو خودت کرب و بلایی، قسمت می دهم آقا به همین روضه که در مجلس ما نیز بیایی، تو کجایی ... تو کجایی...

شاعر: سید حمید رضا برقعی

به نقل از وبلاگ شخصی سید حمید رضا برقعی

برای دیدن مصاحبه صورت گرفته با ایشان و بیوگرافی ایشان به اینجــــــــــــــا بروید.

کلید واژه ها: زیباترین شعر- شعر امام حسین(ع)- شعر محرم- شعر عاشورا- شعر امام زمان(عج)-زیباترین شعر امام زمان(عج)-مناجات با امام زمان(عج)-شعر حضرت مهدی - شعر ولی عصر(عج)-شعرحضرت رقیه(س)-شعر حضرت علی اصغر(ع)-شعرفراق-شعرحضرت زینب(س)-شعرانتظار-منتظر

شامل:

سیدبن طاووس می‌گوید:

كسى كه ثواب نماز خود را - چه واجب و چه مستحب - براى رسول خدا صلى‏الله علیه ‏و آله، امیرمؤمنان و اوصیاى گرامى او قرار بدهد، خداوند ثواب نمازش را چند برابر مى‏كند ... و پیش از جدا شدن روح از بدنش به او مى‏گویند: اى فلان! دلت ‏خوش و چشمت روشن باد بدانچه خداوند متعال براى تو مهیا كرده است ... .

از جمله تكالیف بندگان در عصر غیبت امام عصر علیه‏السلام، هدیه كردن ثواب طاعات و عبادات اعم از واجب و مستحب به آن حضرت و پدران بزرگوار ایشان است؛ زیرا این كار باعث قبولى عبادات و ازدیاد طاعات زیاد بنده خواهد شد .  

 نكته دیگری كه در زمینه جایگاه حجت‏های خداوند در عالم هستی باید یادآور شد، اطلاع و آگاهی آنها از اعمال مردمان است. بر اساس روایات فراوانی كه از امامان معصوم‏ علیهم السلام وارد شده است، اعمال مردم هر صبح و شام به حضور حجت و امام عصر(عج) عرضه می‏شود و ایشان از اعمال خوب و پسندیده مردم شاد و از اعمال ناشایست آنها اندوهگین می‏شوند.

از بسیاری از ادعیه، زیارات و روایت‏هایی كه از ائمه معصومین علیهم السلام نقل شده است، چنین استفاده می‏شود كه همه فیوضات و نعمت‏های مادی و معنوی كه از سوی خداوند بر بندگان ارزانی می‏شود، به واسطه یا به بركت وجود حجت‏های الهی است. 

شهریار عشق

 گردد جهان و هر چه در او بر مدار عشق

سیارگان تمام شده بیقرار عشق

ذرات و کائنات سراسر اسیر او

گیتی محاط دائرة اقتدار عشق

هر چیز هر چه شد همه از عشق شد بلی

بیرون ز حصر کرده خدا اختیار عشق

کاین کارگاه هستی و ایوان او تمام

برگی بود زدفتر نقش و نگار عشق

عشق آن زمان که خواست تجلی کند زغیب

میخواست مظهری که بود هم عیار عشق

عاشق زیاد بود ولی عشق را چه سود

ز آنان کسی نبود که آید بکار عشق

تا آنکه از سلالة آدم شهی بنام

در شهر عشق آمد و شد شهریار عشق

شاهنشه وجود نماینده کمال

آری حسین الهه و پروردگار عشق

امروز روز سوم شعبان بود که نیست

روزی چنین بعالم لیل و نهار عشق

روزی بود که عشق تجلی نمود و دید

چشم زمانه پادشه کامکار عشق

میلاد با سعادت سلطان دین حسین

آن اوستاد معنی و آموزگار عشق

خورشید عشق سر زده اینک به میمنت

از خانة علی پدر تاجدار عشق

آری طلوع کرده از آن مشرق آفتاب

روشن نموده کشور و شهر و دیار عشق

آن عشق محض مظهر تام وجود پاک

لاجرعه سرکشیده می خوشگوار عشق

روزیکه سید الشهداء کرد عزم رزم

افزود در تمام جهان اعتبار عشق

پیمود تا طریق حقیقت بسوی حق

بنمود اهل و مال و تن جان نثار عشق

تا باخت نرد عشق شهنشاه عالمین

بنمود خاک کربلا لاله زار عشق

کی بود زادة زهرا که روز طف

تمساح عشق غوطه ور اندر بحار عشق

یحیی صفت بداد سراما سر حسین

برشد بمثل عیسی مریم بدار عشق

مردانه تاخت تا بسرا پردة یزید

بشکست سدّ کفر زمان شهسوار عشق

تا کرد آبیاری بستان دین حسین

شد سیل خون روان ، همه در جویبار عشق

زین پیشوای اعظم آزادگان کنون

باید که مسلمین بپذیرند کار عشق

تا بر علیه کفر کنند این زمان قیام

تا تاج دین بسر بنهند از کنار عشق

تا در پناه پرچم اسلام در جهان

اسفند کفر بگذرد ، آید بهار عشق

تا از نفاق و تفرقه ورزند اجتناب

گردند مجتمع همه اندر حصار عشق

بالجمله­ای که خفته­ای اندر مقام جهل

بیدار شو چو خسرو شب زنده­دار عشق

برگرفته از سایت لبـیـــک

گر دست دهد خاک کف پای نگارم  /   بر لوح بصر خط غباری بنگارم

مرا عهدی است با جانان که تا جان در بدن دارم /هواداران کویش را چو جان خویشتن دارم

درآ که در دل خسته توان درآید باز   /   بیا که در تن مرده روان در آید باز

باز آی ودل تنگ مرا مونس جان باش  /  وین سوخته را محرم اسرار نهان باش

گلعذاری ز گلستان جهان ما را بس   /   زین چمن سایه آن سرو روان ما را بس

صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم    /   تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم

چرا نه در پی عزم دیار خود باشم   /   چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

هزار دشمنم ار می کنند قصد هلاک  /   گرم تو دوستی از دشمنان ندارم باک

خوش خبر باشی ای نسیم شمال   /   کی به ما می رسد زمان وصال

ز در درآ و شبستان ما منور کن   /   هوای مجلس روحانیان معطر کن

حجاب چهره جان می شود غبار تنم    /    خوشا دمی که از آن چهره پرده بر فکنم

ای بی خبر بکوش که صاحب خبر شوی   /   تا راهرو نباشی کی راهبر شوی

وصال او ز عمر جاودان به   /   خداوندا مرا آن ده که آن به

رواق منظر چشم من آشیانه توست   /   کرم نما و فرود آ که خانه خانه توست

سر ارادت ما آستان حضرت دوست  /   که هر چه بر سر ما می رود ارادت اوست

شراب و عیش نهان چیست کار بی بنیاد  /   زدیم بر صف رندان هر چه بادا باد

بنال بلبل اگر با منت سر یاری است   /   که ما دو عاشق زاریم و کار ما زاری است

هر آنکه جانب اهل خدا نگه دارد   /   خداش در همه حال از بلا نگه دارد

دلا بسوز که سوز تو کارها بکند   /    نیاز نیم شبی دفع صد بلا بکند

بر سر آنم که گر ز دست برآید  /   دست به کاری زنم که غصه سر آید

آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند   /   آیا شود که گوشه چشمی به ما کنند

رو نما و وجود خودم از یاد ببر   /    خرمن سوختگان را همه گو باد ببر

هرگزم نقش تو از لوح دلو جان نرود  /   هرگز از یاد من آن سرو خرامان نرود

ای صبا نکهتی از خاک ره یار بیار  /   ببر اندوه دل و مژده دلدار بیار

صبر کن حافظ به سختی روز و شب  /   عاقبت روزی بیابی کام را

زهی خجسته زمانی که یار باز آید   /   بکام غمزدگان غمگسار باز آید

ای شهنشاه بلند اختر ،خدا را همتی   /   تا ببوسم همچو اختر خاک ایوان شما

حافظ ز دیده دانه اشکی همی فشان  /   باشد که مرغ وصل کند قصد دام ما

دست از طلب ندارم تا کام من برآید   /    یا تن رسد به جانان یا جان ز تن برآید

کلید واژه ها: مشاعره-اشعار ناب-بهترین اشعاردنیا-برترین شعرها-زیباترین ابیات-اشعار مذهبی-گزیده-حافظ-

حسینم،این همه بر سینه آذرم نزنید

نمک به زخم دل درد پرورم نزنید

در این مدینه ،همین جا سر مرا ببرید

ولی غلاف تیغ به بازوی مادرم نزنید

التماس دعا

دلی شکسته تر از من در آن زمانه نبود

در این زمان دل فرزند من شکسته تر است 

از آقا درخواست شد به همین وزن ادامه این بیت را بسرایند.
اما آقا از این کار امتناع کردند.
(شاید به خاطر ادب و ارج نهادن به آن بیت سروده شده توسط بانوی دو عالم حضرت فاطمه زهراء سلام الله علیه از این امر خودداری ورزیده باشند.)

به نقل از سایت صالحیــن

دانی از چه نام کوچه کوچه شد

بس که نالید وبه شبها گریه کرد

گفت "کو" زهرا و دست او "چه" شد